So I was in netopia a while a go nung nakita ko yung dati kong bestfriend sa school kasama yung isa ko pang friend before. I dunno that feeling pero kinabahan ako na nainis, kinabahan kasi bigla nag flash back sakin yung mga nangyari samin before, yung trauma ko sa ginawa nila sakin. 

I’ve forgive them na naman eh, kaso forever na sa utak ko yung ginawa nila sakin. Parang every moment, every time na makikita or maaalala ko sila parang may tendency na ulitin nila yun. Dahil nga dun nasira ako eh, nawala ako sa line ko. Sobrang takot na takot ako pumunta sa school, yung kabog ng dibdib ko tuwing nasa school ako di ko maipaliwanag, hindi ako mapalagay. feeling ko hindi na ako safe kahit ako pumunta, parang laging nakasunod sakin yung bangungot ng nakaraan :( It’s been a year pero di padin ako makapag move on, yung mga araw na nasa hospital lang ako, na nakaratay kasi madaming pasa, bali yung kamay tska leeg, hinding hindi ko makakalimutan. Yun na yung pinaka-masaklap na nangyari sakin.

Tuwing naiisip ko yun di nawawala sakin yung mga “SANA’S” ko. Na sana pina-kick out ko nalang sila kasi pwede ko namang gawin pero di ko ginawa sa kabila ng lahat ng ginawa nila sakin. Nanatili padin akong mabait kasi hindi ko kaya gawin yun, pero nagsisisi ako. Sana nakabawi manlang ako sa kanila pero hindi ako lumaban kasi hindi ko kaya. Na sana si God nalang yung gumanti para sakin.

Lagi ko napapanaginipan, I wrote a letter for them kasi daw may taning na yung life ko. And in that letter, sabi ko na sana one day maging okay din ang lahat. Na mawala na yung sakit at bumalik yung dating kami ng mga barkada ko. I miss them, a lot :|

Try nyo maglakad sa Makati ng tumutulo damit mo sa sobrang basa. Uso daw kasi mahila sa pool ng nakabihis ng maayos at naka lens! Litsibay hahaha =))) FUN! #DRENCHED